Αετάνθρωποι..........

Νταβιγλάκη Πόπη.. 

Nα έρχονται τα καλύτερα όταν δεν τα περιμένεις και να φοβάσαι να τα υποδεχτείς ....να έρχονται τα καλύτερα και να σπεύδουν καρδιακοί συμπαραστάτες και να σου λένε βουρρ βρε...και εσύ να μένεις ακίνητη μέσα στα δάκρυά σου...να κουλουρίαζεσαι και να έχεις ανάγκη από ένα ανθρώπινο κουκούλι αγάπης επάνω σου άνευ όρους χωρίς περιορισμούς
δίχως επικρίσεις...καν υποδείξεις...απλά και μόνο εχεις ανάγκη τη ζεστασιά της συμπαράστασης.. σιωπηλής συμπαράστασης κάτι σαν σκιά...με λευκό χρώμα όμως..όχι μαύρο..μυστική ανακούφιση σαν αυτή που έχουν τα βλέμματα των ερωτευμένων...τόσο αγνή και τρυφερή όσο η αγκαλιά της μάνας που επουλώνει κάθε είδους πληγές ψυχής... να νιώσεις τη ζεστασιά μέσα στα αγριόκλαδα μιας σπουργιτοφωλιάς ....κι ας μη χωράς...αρκεί να νιώσεις τη ζεστασιά της μόνο..κάτι σαν το χάιδεμα της πεταλούδας που φοβάται μη και φθαρθούν τα φτερά της άλλα σε πλησιάζει με όλη τη διακριτική στοργή που απαιτείται για να σου δώσει τη χαρά από τη θέα της...θάρρος από το πέταγμα της... που είναι μωρέ αυτοί οι άνθρωποι?ποιος αφάνισε αυτές τις ψυχές? ποια η διαφορά μας από τα ζώα?.Άνθρωποι τιτλοφόροι..ταμπελιστές...με την υπογραφή του εγωισμού τους επικυρωμένη από το συμφέρων τους.. ξέρουν τι θα κάνουν από πριν έχουν προβλέψει τα πάντα... έχουν ράψει ακόμα και φτερά στη ράχη τους ..και με όνομα μάλιστα...αετού τα λένε...και με την πρώτη ευκαιρία που κάτι θα τους πάει στραβά..απειλούν ότι θα σου τα πάρουν πίσω... χα! λες και τα ζήτησες ...λες και παρακάλεσες για κάτι πούπουλα που σου έδωσαν μη φανταστείς τίποτα σπουδαίο από αυτά που πέφτουν από μόνα τους ήταν...ίσα ίσα για να πάρουν άλλον έναν έπαινο...λες και τα ζήτησες ας είχαν την έννοια της ανθρωπιάς στο μισό μα έμενα μ' έφτανε..τα έχω κρατήσει βέβαια όλα τα πούπουλα..από ευγένεια και γιατί μου αρέσουν τα ενθύμια..κάθε είδους ενθύμια...ακόμα και γρατσουνιές ψυχής...και κάποιες βραδιές επιλεγμένης μοναξιάς που η σκέψη μου τις ξεματώνει..η καρδιά μου τις χαϊδεύει υπενθυμίζοντάς μου πως πρέπει να φέρονται οι άνθρωποι...και επιτέλους ας αφήσουμε τα ζώα στη φύση τους μη τα μαγαρίσουμε και αυτά με το προνόμιο που έχουμε αυτό.. της σύνταξης των λέξεων...ούτε κατά διάνοια μας ταιριάζουν τα ονόματά τους....αυτά αν κατασπαράζουν άλλα ον...λέγεται αγώνας επιβίωσης είναι από τη φύση τους...δεν έχουν επιλογές....εμείς οι άνθρωποι που έχουμε επιλογές και που διδαχτήκαμε μεγαλώνοντας με αξίες ...γιατί κατασπαράζει ο ένας τον άλλον?