Ανάμνηση......... η προίκα της ψυχής μας....

Πόπη Νταβιγλάκη 1/2/2014

Κάστρο το ανθρώπινο κορμί ... Σε αυτό το κάστρο βασιλιάς είναι ο χαραχτήρας ... και βασίλισσα η καρδιά...Του βασιλιά η μάνα είναι η ψυχή... και της βασίλισσας η η έλξη...μία ατίθαση και πολύ πολύ γοητευτική κυρία...Η



 ψυχή... ήταν φτωχούλα και ορφανή...την έχει υιοθετήσει η σκέψη...μια νεράιδα που κάποιες φορές μεταμορφώνεται και σε κακιά μάγισσα...σαν νεράιδα το μαγικό της ραβδί προσφέρει ότι ζητήσει ο καθένας αψηφώντας αποστάσεις, πρέπει, μη, δεν, καλό, ή κακό ....το ραβδί της το λένε ευγενικό συναίσθημα κάθε χτύπημα και μία αίσθηση αγάπης.... αγνή, άδολη,πατρική, μητρική, αδελφική,ερωτική, φιλική, φλογερή, ...όμως πάντα με καλοσύνη δεν ενοχλεί κανέναν....σαν κακιά μάγισσα φτιάχνει διάφορα φίλτρα ... από αποστάγματα συναισθημάτων...όπως... αγωνίας , κακίας, μίσους,λύπης, φόβου, ζήλιας ,και πολλά άλλα .....με αποτέλεσμα πολλές φορές να είναι αιτία εμφυλίου πολέμου .... Αχ! το καημένο το κορμί....αγέρωχο απόρθητο κάστρο....Αθόρυβος πόλεμος και μυστικός πολλές φορές...Ο νους πανέξυπνος μυστικός προστάτης του κάστρου...αμεε του στολίζει ένα πανέμορφο χαμόγελο στην έξοδο που όσες λέξεις βόλια και να ξεφύγουν...αυτό τις κάνει ανείπωτες...ως και από τα παράθυρά του... αν ξεφύγουν βόλια δακρύων φροντίζει να έχει πέσει το σκοτάδι...τι πείσμα και αυτό...! κάποιες φορές τα αφήνει διάπλατα ανοιχτά...και κάποιες άλλες πάλι... ερμητικά κλειστά...τι να πω! πανέξυπνος μεν...ιδιότροπος δε...ας είναι.... όταν τα βρίσκει σκούρα προσπαθεί να δαμάσει την σκέψη... προτείνοντάς της διάφορες εναλλακτικές λύσεις....αλλά σιγα... εκείνη δε δαμάζεται ...είναι διχασμένη προσωπικότητα....απλά μεταμορφώνεται για λίγο και τον ξεγελά...Βέβαια δε φταίει και κατά βάθος από μόνη της...αισθάνεται την ψυχή παιδί της όμως εκείνη έχει μεγαλώσει σχεδόν μόνη της... αφού ποτέ δεν είχε κάτι δικό της δεν εμπιστεύεται εύκολα ... είναι δύσπιστη...έχει δική της βούληση...από τις εμπειρίες της ...είχε μάθει να έχει πολλά πρότυπα...ήταν πολύ ευαίσθητη σε όλα τα ερεθίσματα.... αυτό που την επηρέαζε περισσότερο ήταν και είναι η καρδιά μεγαλώνουν μαζί είναι κολλητές φίλες που λένε......άντε τώρα να δαμάσει η σκέψη δύο ατίθασα ξεροκέφαλα παιδιά που ενώ τα χρόνια περνούν αυτά παραμένουν πεισματικά ανώριμα και αμετανόητα...η μια δίνει δύναμη στην άλλη....είναι πάντα διψασμένες από το κανάτι της ζωής δεν ξεδιψούν ποτέ.. κι ας τους χαρίζει δροσερό σαν κρύσταλλο νεράκι....πάντα βρίσκουν κάτι....είναι τα πιο ταραχοποιά πλάσματα του κάστρου... που όμως του δίνει ζωή...αν προσποιηθούν κάτι άλλο από αυτό που είναι το μαραίνουν...ο νους και η σκέψη το γνωρίζουν πολύ καλά αυτό...του νου η σύντροφος είναι η λογική...μουρμούρααααα ...πώς να ξεφύγει???της κάνει τα χατήρια ...κι ας ξέρει ότι θα είναι άκαρπη η προσπάθειά του...η σκέψη πάλι είπαμε διχασμένη προσωπικότητα ....νεράιδα και μάγισσα μαζί...παίζει μαζί τους τα ξεγελά...αναλόγως τα φεγγάρια της..Έτσι είναι... στην ζωή δεν πορεύεσαι με κανόνες έχεις ψυχή που είναι ελεύθερη... δε φυλακίζεται...ελευθερώνει ότι αγαπάει... 

ακόμα και να γκρεμιστεί το κάστρο αυτή τριγυρνάει ελεύθερη ....είναι αθάνατη ζει πάντα στις μνήμες τον ανθρώπων.... σαν ανάμνηση...ακόμα και χωρίς το κάστρο... που την φιλοξενει για λίγο....... 

Εσείς λοιπόν τι ανάμνηση θα αφήσετε προίκα της Ψυχής σας.........