Νταβιγλάκη Πόπη

Είναι και κάτι νύχτες… μα κάτι νύχτες..σαν πάπλωμα βαρύ ….που η μοναξιά στις  τυλίγει  γύρο σου σαν  φασκιά… που ο ουρανός θαρρείς πως κατεβαίνει πέντε μόλις εκατοστά πάνω από το κεφάλι σου… άστερος  και αυστηρός…. που σου ανοίγει την ψυχή σου σε παρελθόντα χρόνο… εκεί  λοιπόν ένα φως φαίνεται λες από μακριά… ίσα που φαίνεται …το φεγγαράκι της συνείδησης ..ετσι το ονόμασα..!! αχνοφαίνεται …τα συναισθήματα στήνουν χορό… σε ένα γλέντι προς τιμή  των αναμνήσεων…  το νέκταρ των αισθήσεων…! 

Νταβιγλάκη Πόπη

Στην αλήθεια προηγείται ΠΑΝΤΑ η εντιμότητα και όχι ο δόλος...από δω και πέρα λοιπόν...και εγώ...δεν θα σπαταλιέμαι ...σε

Νταβιγλάκη Πόπη

 Όταν η αγάπη σου δεν θεωρηθεί απαραίτητη και σημαντική...ή ίσως και λίγη ....να την κάνεις με ελαφριά βήματα...διότι εσύ δεν είσαι κ@λ@παιδο...να αφήσεις χνάρια πίσω σου...αλλά ούτε και μ@λ@κ@ς...να επιτρέψεις να αφήσουν σε εσένα...στο 

Νταβιγλάκη Πόπη 

Το επίπεδο δεν το γεννάει η μόρφωση ...οι αξίες το γεννούν...!!

Έμενα τα πιστεύω μου...για αυτές δεν

Θυσία στην αγάπη,στο βωμό της σιωπής ...!

Νταβιγλάκη Πόπη Και εκεί που λες δόξα το Θεό, και νομίζεις ότι έχει μπει η ζωή σου σε μία σειρά... τσουουπ...σε περιμένει η ειρωνεία στη γωνία... ξεδιπλώνωντάς σου μία εμπεριστατωμένη αλήθεια ναα..! Και χάνεις τη Γη από τα πόδια σου....

Αετάνθρωποι..........

Νταβιγλάκη Πόπη.. 

Nα έρχονται τα καλύτερα όταν δεν τα περιμένεις και να φοβάσαι να τα υποδεχτείς ....να έρχονται τα καλύτερα και να σπεύδουν καρδιακοί συμπαραστάτες και να σου λένε βουρρ βρε...και εσύ να μένεις ακίνητη μέσα στα δάκρυά σου...να κουλουρίαζεσαι και να έχεις ανάγκη από ένα ανθρώπινο κουκούλι αγάπης επάνω σου άνευ όρους χωρίς περιορισμούς

Νταβιγλάκη Πόπη 19/ 12/ 20014

Χάρτινες βαρκούλες τα όνειρα...μέσα από ματάκια παιδικά .....ξεγέλασμα σαν και τα παραμυθία που τους λέμε πριν κοιμηθούν...έτσιι... παιδιά είναι και τα συναισθήματα... τι νομίζεται?? που όμως παρηγορούν εμάς τους ενήλικες...βάλσαμο ψυχής που έλεγε και η γιαγιάκα μου... παρθενικό το ταξίδι τους αλλά ποτέ χωρίς πειρατές...μάγους νεράιδες... πώς να υλοποιηθούν??παιδάκι μου μου έλεγε... έχεις δει ποτέ νεράιδα? με ρώταγε.. όχι της έλεγα με

Μαγικό λίχνάρι σκέψη.!

Νταβιγλάκη Πόπη 18/1/2014  Μόνη? εγώ μόνη? χα! τι λες καλέ...? συντροφιά μου η απουσία σου πιστό σκυλί πάντα πλάι μου.... η δε σκέψη μου η καλαμπουρντζού... μαγικό λυχνάρι παιδί μου... τσουουπ πάρε μια όμορφη ανάμνηση έτσι για να σου φτιάξω το κέφι... κλείνοντας το μάτι πειραχτικά και αφού έχει φορέσει τη μορφή σου... Τι σου είναι όμως ε?? η άτιμη...πειραχτήρι και προκομμένη πολύυυ ναιιιι... δεν σταματάει ούτε λεπτό να εργάζεται...την θαυμάζω ακούραστη...

Ανάμνηση......... η προίκα της ψυχής μας....

Πόπη Νταβιγλάκη 1/2/2014

Κάστρο το ανθρώπινο κορμί ... Σε αυτό το κάστρο βασιλιάς είναι ο χαραχτήρας ... και βασίλισσα η καρδιά...Του βασιλιά η μάνα είναι η ψυχή... και της βασίλισσας η η έλξη...μία ατίθαση και πολύ πολύ γοητευτική κυρία...Η

Ειναι κάτι νύχτες..

Νταβιγλάκη Πόπη 8/8/2015

Είναι και κάτι νύχτες… μα κάτι νύχτες..σαν πάπλωμα βαρύ ….που η μοναξιά στις τυλίγει γύρο σου σαν φασκιά… που ο ουρανός θαρρείς πως κατεβαίνει πέντε μόλις εκατοστά πάνω από το κεφάλι σου… άστερος και αυστηρός…. που σου ανοίγει την ψυχή σου σε παρελθόντα χρόνο… εκεί λοιπόν ένα φως φαίνεται λες από μακριά… ίσα που αχνοφαίνεται …το φεγγαράκι της

Νταβιγλάκη Πόπη 

13/11/2015 

Όλα τα θέλω πολύ και σούμπιτα...τις τσιγκουνιές της αγάπης να τις κρατάς στις μοναξιές σου..τα συναισθήματα υπάρχουν .. για όταν τα χείλη δε βρίσκουν τίποτα να πουν...όταν και τα δύο κλειδώνουν ...νεκρός ο άνθρωπος....και έμενα ότι νεκρό μου μεταφέρει την παγωνιά του.. και δεν την αντέχω...μαργώνω, φοβάμαι και έτσι δε μ' αγαπάω...κι όταν δε μ' αγαπάω τη στάλα κάνω θάλασσα...και τα βυθίζω ΌΛΑ..........