Τρίτη 17 Νοεμβρίου 2015

Ειναι κάτι νύχτες..

Νταβιγλάκη Πόπη 8/8/2015
Είναι και κάτι νύχτες… μα κάτι νύχτες..σαν πάπλωμα βαρύ ….που η μοναξιά στις τυλίγει γύρο σου σαν φασκιά… που ο ουρανός θαρρείς πως κατεβαίνει πέντε μόλις εκατοστά πάνω από το κεφάλι σου… άστερος και αυστηρός…. που σου ανοίγει την ψυχή σου σε παρελθόντα χρόνο… εκεί λοιπόν ένα φως φαίνεται λες από μακριά… ίσα που αχνοφαίνεται …το φεγγαράκι της

συνείδησης ..έτσι το ονόμασα..!! …τα συναισθήματα στήνουν χορό… σε ένα γλέντι προς τιμή των αναμνήσεων… το νέκταρ των αισθήσεων…! το ρουφάς άσπρο πάτο… επιθυμίες ,σκέψεις ,αντιλήψεις, όνειρα υλοποιημένα και μη, ένα κοκτέιλ ζωής… μία οθόνη μνήμης… επεισόδια ζωής …της δικής σου ζωής! Όλα πια έχουν καταλαγιάσει.. όλα μοιάζουν διαφορετικά … βλέπεις ένα παιδάκι που σου μοιάζει… ξυπνούν … μυρωδιές… χαρές… λύπες … εικονογραφημένα και ηχητικά ντοκουμέντα … ξεθωριασμένα μεν …αλλά η αύρα της νοσταλγίας τα ντύνει με αγάπη….. αυτή η αγάπη σιγά σιγά σου αφήνει λάσκα την φασκιά σου… αμεε… σου χαρίζει και λίγα αστεράκια… αρκετά για να πάρεις θάρρος και να προχωρήσεις… στο επόμενο επεισόδιο… παιδική ηλικία..!!εκεί που οι άξιες σε συναντούν! Εκεί που σμιλεύεις τα όνειρά σου …εκεί που η αισιοδοξία εχει το όνομά σου..!! εκεί που υποδέχεσαι την εφηβεία με ταχύτητα φωτός...η ηλικία που ξεσκαρτάρεις παλιά σου όνειρα… και συνειδητοποιημένα αρχίζεις να τα χτίζεις… εκεί που επιλέγεις τις αξίες που θα ακολουθήσεις εκεί που νομίζεις ότι τον κόσμο όλο μπορείς να τον στηρίξεις στα δυο σου χέρια… εκεί που η ψυχή σου συνάντησε και ενθάρρυνε τις επιθυμίες σου!!!με όλες τις συνέπειες … παρόλα τα εμπόδια …βωμός ελπίδας το θάρρος…. τα αστεράκια σου αυτή τη στιγμή πολλαπλασιάζονται… ο ουρανός σου αρχίζει να παίρνει ύψος… η φασκιά σου… μπερδεμένη μα εντελώς λάσκα στο κορμί σου…. Και εδώ… χμμμ…το παρακάτω ..είναι η στιγμή της ενηλικίωσης …εκεί που στα όνειρα σου πλέον έχεις ολοκληρώσει τη σμίλευση… και έφτασε η ώρα να τους δώσεις μορφή … ανάσα… με μια λέξη ζωή …!!! ……………………………….σκέφτεσαι ε??? καλά κάνεις και σκέφτεσαι… η σκέψη είναι το σποράκι της ανάσας σου…. αυτό που σε έχει κάνει ότι είσαι σήμερα… αν την αφήσεις ακαλλιέργητη… θα καταντήσεις ένα περιπλανώμενο σώμα… χωρίς ουσία… δίχως αξία… επίσης ίσως και μόνο του… έχεις απελευθερωθεί πια απ' τη φασκιά σου… ο ουρανός έχει πάρει το μπόι που δικαιούται… εσύ έχεις το πλεονέκτημα να θαυμάσεις τον ουρανό σου γεμάτο αστέρια… μία αστροφεγγιά με το όνομά σου…!!! με ένα φεγγάρι ολόλαμπρο όλο δικό σου… !!τ’ αξίζεις…. !!!!Έχεις κοπιάσει για τη θέση σου σε αυτόν τον πλανήτη… και το Σύμπαν σε ανταμείβει… με το δικό του μαγικό τρόπο… απόλαυσε τις συνέπειες… και άλλη φορά να μην επιτρέπεις στις νύχτες... να σου επιβάλλονται …μόνο εσύ ξέρεις την προσπάθεια που κατέλαβες… για να ζωγραφίσεις το πορτρέτο του ανθρώπου που είσαι σήμερα… ! Κι αν κάτι σε χαλάει…. εσύ είσαι η ρίζα που θα αναπτύξει το σποράκι σου… βουρρρρ λοιπόν ”φίλε μου τάδε” μα μη ξεχνάς ποτέ… ότι η μόνη κληρονομιά που θα αφήσεις σε αυτό το τόπο… είναι αυτό το πορτρέτο… και ίσως και κάποιους απογόνους σου… δώσε τους λοιπόν το κίνητρο ... να σε σκέφτονται με αγάπη…. να αναφέρονται για εσένα αβίαστα και με σεβασμό!…..… να σε αναστήσουν με το χέρι στην καρδιά να σε θυμούνται με περηφάνια … !!!!


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου